Wikipedia

Wen Jiabao
Data i miejsce urodzenia	15 września 1942 Tiencin
Premier Chińskiej Republiki Ludowej
Okres urzędowania	od 16 marca 2003
Przynależność polityczna	Komunistyczna Partia Chin
Poprzednik	Zhu Rongji
Wicepremier Chińskiej Republiki Ludowej
Okres urzędowania	od 1998 do 2002

Wen Jiabao (ur. 15 września 1942 w Tiencinie), chinski polityk, premier Chińskiej Republiki Ludowej od 16 marca 2003, członek Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin.

edytuj Edukacja

Wen Jiabao pochodzi z Tiencinu. W latach 1960-1965 studiował na Wydziale Geologii i Minerałów Pekińskiego Instytutu Geologii. W 1968 ukończył podyplomowe studia z dziedziny geomechaniki na tej uczelni.

edytuj Kariera polityczna

Wen Jiabao do Komunistycznej Partii Chin (KPCh) wstąpił w 1965, a pracę w niej rozpoczął we wrześniu 1967. W latach 1968-1979 pracował jako inżynier w biurze geologicznym w prowincji Gansu. Od 1979 do 1982 był wicedyrektorem biura, a następnie jego dyrektorem. W 1983 został wiceministrem geologii i zasobów naturalnych i urząd ten zajmował do 1985.

W 1985 rozpoczął karierę w partii komunistycznej. W latach 80. i 90. XX w. piął się w górę w strukturach Biura Politycznego i Komitetu Centralnego. Pełnił funkcję dyrektora biura trzech sekretarzy generalnych KPCh: Hu Yaobanga, Zhao Ziyanga oraz Jianga Zemina. W latach 1998-2002 Wen Jaibao pełnił funkcję wicepremiera oraz sekretarza Centralnej Komisji Finansowej, nadzorującej w kraju cały sektor finansowy.

edytuj Premier

W marcu 2003 w Chinach doszło do przekazania władzy prezydentowi Hu Jintao. Wen Jiabao został wówczas wyznaczony przez partię na stanowisko premiera. 16 marca 2008 nominację zatwierdziło w głosowaniu Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych (parlament), w którym Jiabao zyskał 99% głosów poparcia.

Jiabao odbierany jest w kraju jako skromny polityk, mający dobry kontakt ze społeczeństwem. Uważany jest za "człowieka ludu" z powodu łatwości nawiązywania kontaktu z wyborcami. Jego postawa kontrastuje z poważnym wizerunkiem prezydenta Hu Jintao. Jako jeden z pierwszych czołowych chińskich polityków po raz pierwszy zwrócił większą uwagę na problemy opieki zdrowotnej. W 2003 zaangażował się w działania, mające doprowadzić do zakończenia epidemii SARS. W listopadzie 2003 publicznie poruszył problem epidemii AIDS, szczególnie szerzącej się w prowincjach Junnan i Henan. W marcu 2004 Wen odowiedził ośrodek leczenia uzależnień.

Rząd Jiabao skupił się także na sprawach dotyczących rozwoju obszarów wiejskich. Na sesji plenarnej Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych w 2006 zaprezentował Program tzw. Trzech Kwestii Wiejskich, odnoszący się do rozwoju rolnictwa, rozwoju infrastruktury obszarów wiejskich oraz podniesienia poziomu życia ludności wiejskiej^[1]. Od 2006 rząd zniósł także obowiązkowy podatek rolniczy.

Wen Jiabao w czasie Światowego Forum Ekonomicznego w 2008.

Jiabao jako premier okazał się sprawnym dyplomatą. Odbył liczne podróże do głównych państw świata, m.in. w grudniu 2003 po raz pierwszy udał się do USA. W późniejszym czasie odwiedził też m. in. Kanadę, Indie i Australię, omawiając głównie kwestie gospodarcze i handlowe. Jiabao postrzegany jest jako chiński reformator, mający na celu utrzymanie i wzmacnianie rozwoju gospodarczego. Rząd po jego przewodnictwem skupił się również w większym stopniu na sprawach społecznych, zdrowotnych, edukacyjnych oraz potrzebie ochrony środowiska.

16 marca 2008 Wen Jiabao został po raz drugi wybrany szefem rządu na kolejną pięcioletnią kadencję przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych^[2].^[3].

W maju 2008 premier Wen Jiabao i jego gabient aktywnie zaangażował się w pomoc ofiarom tragicznego trzęsienia ziemi w prowicnji Syczuan^[4]. Jiabao stanął na czele Komitetu Pomocy ds. Trzesięnia Ziemi, a rząd ogłosił trzydniową żałobę narodową^[5].

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• Profil na strone rządu ChRL
• Profil Wena Jiabao, China Vitae.
• "Who is Wen Jiabao?", The Age.
• "Profile: Wen Jiabao", BBC News.

p • d • e

Premierzy Chińskiej Republiki Ludowej

Zhou Enlai • Hua Guofeng • Zhao Ziyang • Li Peng • Zhu Rongji • Wen Jiabao

 

p • d • e Szefowie państw i rządów Azji Szefowie państw Afganistan[1] • Arabia Saudyjska[1] • Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Brunei[1] • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Cypr[1] • Filipiny[1] • Gruzja • Indie • Indonezja[1] • Irak • Iran[1] • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malediwy[1] • Malezja • Mongolia • Nepal • Oman[1] • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Turkmenistan[1] • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Ilam[1] • Osetia Południowa • Palestyna Szefowie rządów Armenia • Azerbejdżan • Bahrajn • Bangladesz • Bhutan • Birma • Chiny • Republika Chińska (Tajwan)[2] • Gruzja • Indie • Irak • Izrael • Japonia • Jemen • Jordania • Kambodża • Katar • Kazachstan • Kirgistan • Korea Południowa • Korea Północna • Kuwejt • Laos • Liban • Malezja • Mongolia • Nepal • Pakistan • Rosja • Singapur • Sri Lanka • Syria • Tadżykistan • Tajlandia • Timor Wschodni • Turcja • Uzbekistan • Wietnam • Zjednoczone Emiraty Arabskie Szefowie rządów państw nieuznawanych Abchazja • Cypr Północny • Górski Karabach • Osetia Południowa • Palestyna ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ 2,0 2,1 Chińska (Tajwan) jest uznawana przez 23 państwa członkowskie ONZ